بين ركن و مقام با آن حضرت بيعت ميكنند
تفسير عياشى 2 / 56 از عبد الاعلى حلبى از امام باقر ( عليه السلام ) روايت ميكند : « صاحب اين امر در برخى از اين نواحى - و به ناحيهى ذى طوى [ كه از نواحى مكه است ] اشاره كردند - غائب خواهد شد . دو شب پيش از خروج ، خادمى كه در حضور ايشان است بعضى از ياران آن حضرت را ملاقات ميكند و ميگويد : شما در اينجا چند نفريد ؟ آنان گويند : نزديك به چهل نفر ، او ميگويد : اگر صاحبتان را ببينيد چه ميكنيد ؟ ميگويند : به خدا قسم اگر كوهها ما را پناه دهند او را با خود پناه خواهيم داد .
شب بعد هم ميآيد و ميگويد : ده تن از بزرگسالان و خوبانتان را نشان دهيد ، آنان نشان ميدهند و او آنان را نزد صاحبشان ميبرد . ايشان هم شب بعد را موعد قرار ميدهد .
در اين هنگام امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : به خدا سوگند گويا او را ميبينم كه به حجر تكيه داده و خدا را به حق خود سوگند ميدهد ، و بعد ميگويد : اى مردم ! هركسى كه دربارهى خدا با من گفتگو كند ، [ بداند كه ] من نزديكترين كس به خدا هستم .
هركه در مورد آدم با من بحث كند ، [ بداند كه ] من نزديكترين كس به آدم هستم .
اى مردم ! هر آنكه در مورد نوح با من به احتجاج پردازد ، [ بداند كه ] من نزديكترين كس
به نوحم .
اى مردم ! هر كسى دربارهى ابراهيم با من به گفتگو بپردازد ، [ بداند كه ] من نزديكترين فرد به ابراهيم هستم .
اى مردم ! هركه در مورد موسى با من احتجاج كند ، [ بداند كه ] من نزديكترين كس
به اويم .
اى مردم ! هر آنكه دربارهى عيسى با من گفتگو كند ، [ بداند كه ] من نزديكترين شخص به عيسايم .
اى مردم ! هركه در مورد حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) با من بحث نمايد ، [ بداند كه ] من نزديكترين كس به ايشانم .
اى مردم ! هركسى دربارهى كتاب خدا با من گفتگو كند ، [ بداند كه ] من نزديكترين شخص