فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 373

آيا مرا عذاب مي‌كنى در حالى كه براى تو از گناهان اجتناب كردم ؟ آيا مرا عذاب مي‌كنى در حالى كه شبم را به خاطر تو به بيدارى گذراندم ؟ خداوند به او وحى كرد : سرت را بلند كن ، من تو را عذاب نمي‌كنم . الياس گفت : اگر گفتى عذابم نمي‌كنى ولى بعد عذابم كردى چه ؟ آيا من بنده‌ى تو نيستم و تو پروردگار من [ يعنى تو مالك و صاحب اختيار من هستى ] ؟ خداوند وحى فرمود : سرت را بلند كن كه من تو را عذاب نمي‌كنم ، من هنگامى كه وعده دادم بدان وفا مي‌كنم . » محاسن 2 / 515 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : زياد كرفس بخوريد ، زيرا غذاى الياس ، اليسع و يوشع بن نون است . » ( 1 ) بحار الانوار 13 / 393 داستان الياس ( عليه السلام ) را از وهب بن منبه و ابن عباس نقل مي‌كند ، خلاصه‌ى آن چنين است : « الياس از پيامبران بني‌اسرائيل بود . خداوند او را در بعلبك مبعوث نمود ، و بعد از داود ( عليه السلام ) تحت فرماندهى روم بود . همسر پادشاه آنان زنى رومى و بدكار بود ، و روميان بعل را مي‌پرستيدند ، همان گونه كه در آيات قرآن آمده است : وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ 123 إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلا تَتَّقُونَ 124 أَتَدْعُونَ بَعْلاً وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ 125 اللهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الأولينَ 126 فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ 127 إِلا عِبَادَ اللهِ الْمُخْلَصِينَ 128 وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الآخِرِينَ 129 ( 2 ) و به راستى الياس از فرستادگان [ ما ] بود . چون به قوم خود گفت : آيا نمي‌هراسيد ؟ آيا بعل را مي‌پرستيد و بهترين آفرينندگان را وامي‌گذاريد ؟ ! [ يعنى ] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست ؟ ! پس او را دروغگو شمردند ، و قطعاً آنها احضار خواهند شد ، مگر بندگان خالص شده‌ى خدا . و براى او در آيندگان [ آوازه‌ى نيكى ] به جاى گذاشتيم . آنان الياس را تكذيب و توهين كردند ، ترسانيدند ، و بر آن شدند تا وى را شكنجه دهند ، ليكن او گريخت و به صعب العبورترين كوه پناه آورد ، و هفت سال را تنها در آنجا سپرى كرد . در اين مدّت از گياهان زمين و ميوه‌ى درختان مي‌خورد . خداوند قوم او را به قحطى مبتلا كرد . از ديگر سو پسر پادشاه - كه عزيزترين فرزندانش بود -