فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 317

علامه‌ى مجلسى در بحار الانوار 37 / 48 پس از نقل اين روايت مي‌نگارند : « شايد مقصود از منصور نيز حضرت قائم ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) باشد ، قرينه‌ى اين مطلب آن است كه هفت ويژگى [ اهل‌بيت ( عليهم السلام ) در روايت ابن عباس ] با آن حضرت پايان مي‌پذيرد . البته ممكن است مقصود امام‌حسين ( عليه السلام ) باشد ، چرا كه ايشان در رجعت نصرت مي‌شود . » نگارنده : در چند حديث امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) به منصو ر وصف شده‌اند ، از آن جمله در تفسير آيه‌ي : وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُوراً ، ( 1 ) و هر كس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى قدرتى داده‌ايم ، پس [ او ] نبايد در قتل زياده‌روى كند ، زيرا او يارى شده است . البته اين لفظ به عنوان نام يا لقب وزير ايشان يمانى نيز وارد شده است . يكى ديگر از القابى كه در وصف حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) آمده است سفاح [ خونريز ] مي‌باشد . شايد وجه تسميه اين باشد كه ايشان ظلم را خاتمه مي‌دهند و خون دشمنان خدا را مي‌ريزند . اسامى اين موعودها ورد زبان مسلمانان بود و آنان بر اين باور بودند كه آنها به زودى خواهند آمد . يمني‌ها نيز به منصور موعود خود وزير امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) مباهات مي‌كردند . اما قريشيانِ متعصّب مدّعى بودند كه منصور از ميان آنهاست . معاويه عبدالله‌بن‌عمرو عاص را به خاطر نقل اين مطلب - كه منصور يمنى است - توبيخ كرد ، او هم از اين نظر برگشت و گفت : « پدر منصور قريشى است [ نه يمنى ] ، و اگر بخواهم مي‌توانم او را تا بالاترين جدّش نام ببرم . » ( 2 ) در اين بين بنى عباس برخاستند و مدّعى شدند اين شخصيت‌هاى موعود يعنى منصور ، سفاح و مهدى از آنهايند و لذا فرزندانشان را به اين اسامى ناميدند ! آنان خوب مي‌دانستند كه بر رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) افترا مي‌بندند و حقوق اهل‌بيت ايشان را براى خود قرار مي‌دهند ! غيبت نعمانى / 67 با دو سند از امام صادق از پدرانش ( عليهم السلام ) از رسول گرامي ( صلى الله عليه وآله ) نقل مي‌كند : « خداى عزوجل از هر چيزى يكى را برگزيد ؛ از زمين مكه را برگزيد ، از مكه مسجد ، و از مسجد موضعى را كه كعبه بر آن قرار دارد . او از ميان چارپايان ماده‌هايشان را انتخاب نمود و از ميان گوسفندان ميش را . از روزها جمعه را گزينش كرد ، از ماه‌ها رمضان را و از شب‌ها شب قدر را .