اختلفَ فيه من الحقِّ بإذنِك ، إنك تهدى من تشاءُ إلى صراطٍ مستقيمٍ ، وانصُرنا على عدوِّك وعدوِّنا
إلهَ الحقِّ آمين .
اللّهمّ إنا نشكو إليك فقدَ نبيِّنا ، وغيبةَ إمامِنا ، وكَثرةَ عدوِّنا ، وشِدّةَ الفِتنِ بنا ، وتظاهرَ الزمانِ علينا ، فصلّ على محمدٍ وآلِ محمدٍ وأعِنّا على ذلك بفتحٍ تُعَجِّلُه ، وبِضُرٍّ تَكشِفُه ، ونصرٍ تُعِزُّه ، وسلطانِ حقٍّ تُظهِرُه ، ورحمةٍ منك تُجَلِّلُناها ، وعافيةٍ منك تُلبِسُناها ، برحمتِك يا أرحمَ الراحمين . »
دعا براى حفظ و نصرت امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
اين دعا از امامان ( عليهم السلام ) روايت شده و ميتوان براى هريك از ايشان خواند و او را نام برد ، كافى
4 / 162 نقل ميكند : « در شب بيست و سوم ماه رمضان در حال سجود و قيام و جلوس و هر حالتي ، و [ بلكه ] در تمامى اين ماه ، و هر نحو و زمانى كه برايت ميسر بود اين دعا را تكرار كن ؛ بعد از حمد و سپاس خداى تبارك و تعالى و درود فرستادن بر رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) ميگويي : اللّهمّ كُن لوليِّك فلانِ بنِ فلانٍ ، فى هذه الساعةِ وفى كلِّ ساعةٍ ، ولياً وحافظاً ، وناصراً ودليلاً ، وقائداً وعيناً ، حتى تُسكِنَه أرضَك طَوعاً وتُمَتِّعَه فيها طويلاً . »
دعاء ندبه
سيد بن طاووس در اقبال الاعمال 1 / 504 آن را نقل ميكند . علامهى مجلسى در بحار الانوار در مواضعى از جمله 99 / 104 آن را از كتاب محمد بن حسين بن سفيان بزوفرى - كه خدايش رضا باشد - روايت ميكند ؛ دعاء ندبه ، دعايى براى صاحب الزمان ( عليه السلام ) كه مستحب است در اعياد چهار گانه خوانده شود . من اطمينان دارم كه اين دعا از يكى از چهار سفير صادر شده است .
ابن المشهدى در المزار / 573 ميفرمايد : « دعاى ندبه ؛ محمد بن ابى قره گويد : من اين دعا را از كتاب ابو جعفر محمد بن حسين بن سفيان بزوفرى - كه خدا از او راضى باشد - نقل ميكنم . او در آن كتاب اين را دعا براى صاحب الزمان - كه درودهاى خدا بر او باد و خدا فرج او و نيز فرج ما را به واسطهى فرج او شتاب بخشد - شمرده و فرموده مستحب است در اعياد چهار گانه خوانده شود . »