تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 510

مساهمون:

ص٥١٠
ليكن برخى گفته‌اند : مراد آنان از سگ سلوقى ، سگ شكارى است ؛ از اين جهت كه بيشتر سگهاى سلوقى شكارىاند و علت تعبير از سگ شكارى به سگ سلوقى ، ورود آن در روايت است كه مراد از آن در روايت نيز سگ شكارى مىباشد . 3 ( - - - ) سگ ) 1 . المقنعة / 589 ؛ النهاية / 364 * 2 . المقنعة / 769 ؛ النهاية / 780 * 3 . منتهى المطلب ( ق ) / 1009 .

سگ شكارى

سگ شكارى سگ آموزش ديده براىشكار .

از آن در باب صيد و ذباحه نام برده‌اند . حلّيت شكار با سگ شكارى : از ميان حيوانات شكارى - همچون ببر ، باز و عقاب - تنها سگ شكارى است كه شكار توسط آن با شرايطى كه ذكر خواهد شد حلال است . البته اگر شكار زنده به دست شكارچى بيفتد و ذبح شرعى گردد ، تفاوتى ميان سگ شكارى و غير آن نخواهد بود . 1 شرايط : شرايط حلّيت شكار با سگ شكارى به سه دسته تقسيم مىشود : الف . شرايط سگ شكارى : حلّيت شكار با سگ شكارى مشروط به آموزش ديده بودن آن است كه تحقق عرفى آن منوط به سه شرط است : 1 و 2 . هر زمان كه شكارچى آن را پى شكار بفرستد ، برود و هر وقت باز دارد باز ايستد . 3 . عادت به خوردن شكار خود نداشته باشد . خوردن گاه و بى گاه زيان به عنوان شكارى بودن نمىزند ؛ چنان كه عادت داشتن به خوردن خونى كه از شكار مىريزد ، منافاتى با عنوان شكارى بودن آن ندارد . 2 ب . شرايط شكارچى : حلّيت شكار شكارچى مشروط به اين است كه وى : 1 . مسلمان يا در حكم مسلمان - مانند فرزند نابالغ مميّز مسلمان - باشد . بنابر اين ، شكار كافر حلال نيست ؛ گرچه در حلّيت شكار يهودى و مسيحى اختلاف است . 3 چنانچه سگ توسط غير شكارچى آموزش ديده باشد ، آيا در حلّيت شكار ، مسلمان بودن آموزش دهنده شرط است يا شكارچى ؟ مشهور قول دوم است . 4