مىباشند . از احكام آن به مناسبت در باب صلات و تجارت سخن گفتهاند .
تسخير جن از راه نامشروع ، مانند رياضتها و خواندن عزائم ( عوذات ) مشتمل بر كفر حرام است . در حرمت آن از راه مشروع ، همچون خواندن عزائمِ صحيح ، اختلاف است « 3 » ( - - ) تسخير ) .
به گفتهء برخى ، گفتن اذان هنگام ترس از جن مستحب است . « 4 »
جنابت
جنابت : حالت ناپاكىِ عارض بر انسان به سببى از اسباب خاص .
جنابت در لغت به معناى دور شدن ، ضدّ قرابت است و در شرع عبارت است از عروض حالتى بر انسان كه موجب دورى وى از احكام پاكان مىشود . « 1 » به شخص متّصف به جنابت « جُنُب » گفته مىشود و از آن در بابهاى طهارت ، صلات و صوم بحث شده است .
اسباب جنابت : جنابت به يكى از دو چيز محقق مىشود : انزال و دخول .
1 . انزال : خروج منىّ موجب جنابت است ؛ چه با شهوت ، فشار و سستى بدن همراه باشد يا نباشد ؛ مرد باشد يا زن ، در خواب باشد يا بيدارى . « 2 » ظاهر كلام برخى قدما عدم وجوب غسل جنابت بر زن با انزال است . « 3 » البته صرف حركت منىّ در باطن بدون خروج و انزال ، موجب جنابت نمىشود ؛ ليكن در اينكه ملاك ، خروج از مجراى متعارف است يا مطلق خروج - هرچند از مجراى غير متعارف - اختلاف است . « 4 »
هرگاه رطوبتى از انسان خارج شود كه منىّ بودن آن مشكوك باشد ، در صورتى كه با شهوت ، فشار و سستى بدن همراه باشد ، محكوم به حكم منىّ است .
در اينكه در حكم به منىّ بودنِ رطوبت مشتبه ، وجود هر سه نشانهء ياد شده شرط است يا وجود بعضى از آنها نيز كفايت مىكند ، اقوال مختلف است . « 5 » در بيمار ، وجود دو نشانهء شهوت و سستى كفايت مىكند . « 6 »
هامش
( 3 ) جواهر الكلام 22 / 79 - 85 ؛ ايضاح الفوائد 1 / 405 ؛ كتاب المكاسب 1 / 262 - 267 .
( 4 ) العروة الوثقى 2 / 411 ؛ مستند العروة ( الصلاة ) 2 / 276 .
1 و 2 جواهر الكلام 3 / 3 .
3 المقنع / 42 *
4 جواهر الكلام 3 / 7
5 و 6 8 - 12 .