تربت
تربت : خاك قبر .
تربت در لغت به معناى مقبره و به مناسبت در خاك قبر به كار رفته است و استعمال شايع آن در فقه ، خاك قبر مطهّر امام حسين عليه السّلام است ؛ بهگونهاى كه هنگام كاربرد بدون قرينه ، همين معنا مراد است و به ذهن متبادر مىشود . از آن به مناسبت در بابهاى طهارت ، صلات ، حج و اطعمه و اشربه سخن رفته است .
حكم تربت كربلا : از ميان تربتهاى محترم و مقدّس ، تربت قبر امام حسين عليه السّلام از فضيلت و مزاياى خاصّى برخوردار است . در برخى روايات از آن به داروى اكبر و شفا بخش همهء بيماريها ، تعبير شده است . « 1 »
مزاياى تربت امام حسين عليه السّلام عبارت است از :
1 . افضل بودن سجده بر آن . « 2 »
2 . استحباب ساختن تسبيح از آن . « 3 »
3 . استحباب نوشتن شهادتين و ساير چيزهايى كه به ميّت تلقين ( - - ) تلقين ) مىشود بر روى كفن با آن . « 4 »
4 . استحباب قرار دادن مقدارى از آن در مقابل صورت يا زير گونهء ميّت در قبر . « 5 »
5 . استحباب مخلوط كردن آن با كافور در حنوط ( - - ) حنوط ) . البتّه مواضعى از بدن كه با احترام تربت منافات دارد با آن حنوط نمىشود . « 6 »
6 . استحباب برداشتن كام نوزاد با آن . « 7 »
7 . جواز خوردن آن به اندازهء يك نخود متوسط به قصد شفا . « 8 »
8 . استحباب همراه داشتن آن در سفر . « 9 »
حريم تربت : حدّ حريم تربت قبر مطهّر در روايات ، مختلف بيان شده است ؛ پنج فرسخ ، يك فرسخ ، هفتاد ذراع ، 25 ذراع و بيست ذراع از چهار جانب قبر ، كه بر مراتب فضيلت حمل شده است ؛ بدين معنا كه هرچه به قبر نزديكتر باشد فضيلت آن بيشتر است . « 10 »
آداب برداشتن تربت : در روايات براى برداشتن تربت از حائر حسينى عليه السّلام آدابى ذكر شده است ، از جمله : غسل كردن ، « 11 » خواندن سورههاى حمد ، معوّذتين ( - - ) معوذتين ) ، اخلاص ، كافرون ، قدر و
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 14 / 524
( 2 ) . جواهر الكلام 8 / 437
( 3 ) . 10 / 404 - 405
( 4 ) . 4 / 231
( 5 ) . الإقتصاد / 250 ؛ كتاب السرائر 1 / 165
( 6 ) . العروة الوثقى 1 / 415
( 7 ) . جواهر الكلام 31 / 252 - 253
( 8 ) . 36 / 358
( 9 ) . 18 / 162
( 10 ) . مصباح المتهجد / 731 - 732
( 11 ) . العروة الوثقى 1 / 463