آيهء وصيّت
آيهء وصيّت : آيهء 180 سورهء بقره .
آيهء
« كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ »
به وصيّت بخشى از مال براى پدر ، مادر و بستگان ، به هنگام آشكار شدن نشانههاى مرگ ، دستور مىدهد .
به دليل روايات ، مراد از « كتب » ، استحباب وصيّت ، و مراد از « خيرا » ، مال و مراد از « معروف » ، اجحاف و ستم نكردن در وصيّت است ؛ بدين معنا كه وصيّت به گونهاى باشد كه به وارثان زيان وارد نشود « 1 » ( - - ) وصيّت ) .
آيهء وضع حمل
- - ) آيهء حمل
آيهء وضو
آيهء وضو [ - آيهء قيام ؛ آيهء مسح ] : آيهء 6 سورهء مائده .
آيهء
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ . . . »
بيانگر كيفيّت وضو براى نماز است كه عبارت است از شستن صورت و دو دست از آرنج و مسح سر و دو پا .
مراد از « الى المرافق » بيان حدّ شستن در وضو است نه ابتدا و انتهاى شستن دست و آن اين كه جز كتف ، بازو و آرنج ، باقى دست بايد شسته شود ، ليكن تعيين اين كه شستن را بايد از سر انگشتان آغاز كرد يا آرنج ، با سنّت است كه آغاز آن را از آرنج مىداند .
مراد از
« وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ »
مسح قسمتى از سر است . در اين كه مراد از « كعب » برآمدگى روى پا است يا مفصل بين ساق و قدم ، اختلاف است . « 1 »
به جملهء
« إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ »
به غيرى بودن وجوب وضو ( - - ) وجوب غيرى ) استدلال شده است ؛ زيرا مفهوم آن ، نفى وجوب وضو در صورت عدم قصد اقامهء نماز است . « 2 »
هامش
( 1 ) مسالك الافهام ( كاظمى ) 3 / 103 - 113 .
1 جواهر الكلام 2 / 215 - 224 .
2 1 / 10 و كنز العرفان 1 / 43 .