كراهت - بنا بر اختلافى كه در مسأله وجود دارد - قرائت مأموم در صورت شنيدن قرائت امام ، هر چند به صورت همهمه ، فتوا دادهاند . « 1 »
آيهء انظار
آيهء انظار : آيهء 280 سورهء بقره .
به آيهء
« وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ . . . »
براى وجوب مهلت دادن به بدهكار در صورت تحقّق « اعسار » ( ناتوانى از پرداخت بدهى ) ، استناد شده است ( - - ) اعسار ) ، و از اين وجوب ، حرمت مطالبه دين و زندانى كردن بدهكار « 1 » و نيز به كار وادار كردن وى جهت پرداخت بدهى ، استفاده شده است « 2 » ( - - ) دين ) .
آيهء انفال
آيهء انفال : آيهء 1 سورهء انفال .
به آيهء
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ . . . »
بر اختصاص انفال ( - - ) انفال ) به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله استناد شده است . به مقتضاى روايات بسيار ، انفال بعد از پيامبر از آن امامان عليهم السّلام است « 1 » ( - - ) أئمّه ) .
آيهء اوسط
آيهء اوسط : آيهء 89 سورهء مائده .
آيهء
« لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ . . .
فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ . . . »
در بردارندهء حكم كفّارهء شكستن عمدى و اختيارى قسم است كه جامع تخيير و ترتيب است ، يعنى شكنندهء سوگند ابتدا بايد يا ده بينوا را از ميانگين آنچه به خانوادهء خود مىخوراند ، اطعام كند يا ده بينوا را لباس بپوشاند و يا يك برده را آزاد كند ، و در صورت ناتوانى از اين سه چيز ، بايد سه روز روزه بگيرد . « 1 » برخى نيز اطعام مذكور را مستحب و دادن قوت غالب شهر را كافى مىدانند . « 2 »
برخى معتقدند از عبارت
« مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ »
استفاده مىشود كه
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 13 / 188 - 189 .
1 مجمع الفائدة 9 / 121 .
2 جامع المقاصد 5 / 297 - 298 .
1 جواهر الكلام 16 / 115 - 116 .
1 كنز العرفان 2 / 122 .
2 جواهر الكلام 33 / 262 .