عيد آن را در منى نحر كند ، و اگر نمىتواند ، هجده روز روزه بگيرد ، و فرق ندارد در مكه روزه بگيرد يا در راه و يا در شهر خود ، و موالات در آن شرط نيست ، و اگر از كوچ كردن پشيمان شد و برگشت ، كفاره ندارد و اگر سهوا يا به خاطر ندانستن حكم پيش از غروب آفتاب كوچ كرد ، هر وقت متوجه شد ، يا حكم را فهميد و مىتوانست برگردد ، بايد برگردد ، چنانچه برنگشت ، ظاهرا كفاره ندارد و حج او صحيح است ، و اگر نتوانست برگردد ، حج او درست و كفاره ندارد . و اگر پيش از غروب آفتاب ، نه به قصد كوچ كردن ، از عرفات بيرون رود و قصد و اطمينان داشته باشد كه پيش از غروب آفتاب بر مىگردد ، رفتن اشكال دارد .
مسأله 437 - كسى كه به هر دليل موجه وقوف اختيارى در عرفات را نتواند درك كند ، واجب است وقوف اضطرارى را به جاى آورد . يعنى قسمتى از شب عيد قربان را در عرفات توقف كند . در اين صورت حج او صحيح است و كفاره ندارد .
مسأله 438 - اگر براى قاضى اهل سنت اول ماه ذى الحجّه ثابت شود ، و به اول ماه حكم نمايد ، ولى نزد شيعه ثابت نشود ؛ اين مسأله چند صورت دارد كه به ترتيب زير بيان مىشود :
1 - احتمال دهد حكم او مطابق واقع باشد ، كه در اين صورت متابعت از او واجب است ، و بايد همراه برادران اهل سنت به عرفات برود ، هر چند مورد تقيه هم نباشد ، نبايد با آنها مخالفت نمايد . اگر با آنها مخالفت نموده و روز بعد به عرفات رفت ، وقوف او اشكال دارد . زيرا وظيفهء واقعى او وقوف با برادران اهل سنت بوده است ، نه
مناسك حج (فارسى) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ محمد إسحاق الفياض
ص١٧٥