كفايت نمىكند ، و چنانچه اين امر اتفاق بيفتد كه پاهاى او از زمين بلند شود ، بايد مسافتى را كه با پاى خود نرفته بلكه كثرت ازدحام او را برداشته با خودش برده ملغى نمايد و دوباره به همان مكانى كه كثرت ازدحام او را از جايش بلند كرده برگردد و به طواف خود ادامه بدهد ، اما اگر رجوع به آن مكان به خاطر كثرت ازدحام دشوار باشد ، در اين صورت بدون اينكه قصد طواف نمايد اطراف خانه خدا بچرخد تا به همان مكان - مكانى كه كثرت ازدحام او را از جايش بلند كرده - برسد آنگاه قصد طواف نمايد ، و چنانچه مىتواند از مطاف خارج شود و آنچه را كه انجام داده لغو كند ، سپس طواف خود را از اول شروع نمايد . اگر كثرت ازدحام او را مجبور كند تا در زمين مطاف روى پاى خود راه برود و در اثناى طواف نتواند توقف نمايد چون اگر توقف كند كثرت جمعيت و ازدحام او را از جايش بلند مىكند ، اشكال ندارد و طواف صحيح .
8 - طوافكننده بايد هفت دور متوالى و پىدرپى دور خانه خدا بچرخد ، و كمتر از هفت دور كفايت نمىكند ، و هر بار كه دور خانه خدا مىچرخد شوط ناميده مىشود و طواف مركب از هفت شوط است .
9 - مشهور بين فقهاء اين است كه طواف بايد بين خانه خدا و مقام ابراهيم عليه السلام باشد و اين فاصله بيست و شش ذراع و نيم است ، و نظر به اين كه حجر اسماعيل داخل مطاف است ، پس محل طواف از حجر اسماعيل نبايد از شش ذراع و نيم بيشتر باشد ، اما اين قول مشهور خالى از اشكال بلكه خالى از منع نيست ، و ظاهرا طواف
مناسك حج (فارسى) — صفحة 142
مساهمون: الشيخ محمد إسحاق الفياض
ص١٤٢