به خدا سوگند ، يكى از مواردى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به من فرمود اين بود كه تنها منافقان مرا دشمن مىدارند و تنها مؤمنان مرا دوست مىدارند .
ابوسعيد خدرى ، ابوذر ، ابن مسعود ، ابن عباس ، جابر و انس مىگويند :
« دشمنى با على بن ابى طالب عليهما السلام ، تنها علامتى بود كه به وسيله آن ، منافقان را تشخيص مىداديم » . « 1 » در اين راستا خداوند متعال دربارهء منافقان مىفرمايد :
« إِنَّ الْمُنافِقينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ » ؛ « 2 »
منافقان در پايينترين دركات دوزخ قرار دارند .
البته اين وعده شامل منافقانى مىشود كه توبه نمىكنند . به عنوان مثال « بريدة بن حصيب » توبه كرد و پس از تجديد مسلمانى خود ، گفت : « در حالى از محضر پيامبر برخاستم كه هيچ كس را به اندازه على عليه السلام دوست نداشتم » .
نوشتهاند : بريده پس از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله مردم را به بيعت با على عليه السلام دعوت مىكرد و ماجراى يمن و سخنان
هامش
( 1 ) . فضائل الصحابه : 2 / 715 ، المستدرك على الصحيحين : 3 / 139 .
( 2 ) . سوره نساء : آيه 45 .