پس واجب نمودن مهرورزى - در جايى كه امكان داشت پيامبر از آنها چيز ديگرى هم بخواهد نشان دهنده اين است كه اين كار - از همهء چيزها نزد خداوند و پيامبرش مهمتر بوده است .
كوتاه سخن اين كه آن چه خواسته شده مهرورزى و دوستى به تنهايى نيست ، بلكه دوستى و مهرورزيى است كه اطاعت و پيروى را در پى دارد . خداوند متعال مىفرمايد :
« قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ » ؛ « 1 »
بگو : اگر خداوند را دوست مىداريد ، پس مرا پيروى نماييد تا خداوند شما را دوست بدارد .
پيروى يعنى فرمان بردارى از دستورات الهى ؛ همانطور كه در آيهء مباركه آمده است :
« وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمنُ فَاتَّبِعُوني وَأَطيعُوا أَمْري » ؛ « 2 »
و او پروردگار شما ( خداى ) رحمان است ، پس مرا پيروى نماييد و از فرمان من اطاعت كنيد .
بنابراين ، پيروى ، گردن نهادن كامل و فرمان بردارى مطلق ، همان معناى امامت و ولايت است .
هامش
( 1 ) . سوره نساء : آيه 21 و به تفاسير ديگر مانند تفسير رازى : 8 / 17 رجوع كنيد .
( 2 ) . سوره نور : آيه 54 .