« يا قَوْمِ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلّا عَلَى الَّذي فَطَرَني أَ فَلا تَعْقِلُونَ » ؛ « 1 »
اى قوم من ! من براى رسالت خويش از شما پاداشى نمىخواهم ؛ پاداش من ، تنها بر كسى است كه مرا آفريد ، آيا نمىانديشيد ؟ !
صالح پيامبر على نبينا وآله وعليه السلام نيز به قوم خود چنين مىگويد :
« إِنّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمينٌ * فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعُونِ * وَما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلّا عَلى رَبِّ الْعالَمينَ » ؛ « 2 »
به راستى من براى شما پيامبرى امين هستم . پس تقواى خدا پيشه كنيد و از من اطاعت كنيد . من براى اين دعوت ، هيچ پاداشى نمىخواهم ؛ پاداش من تنها بر پروردگار جهانيان است .
با توجه به اين آيات ، برخى از دانشمندان اهل سنّت پافشارى كردهاند كه استثنا موجود در اين آيات استثناء منقطع است و برخى ديگر مانند زمخشرى و گروهى ديگر ، جايز دانستهاند كه استثناء هم مىتواند متصل و هم منقطع باشد .
از سوى ديگر ، پيامبر ما نيز همين گونه بودند كه در ازاى تبليغ
هامش
( 1 ) . سوره هود : آيه 51 .
( 2 ) . سوره شعراء : آيههاى 143 - 145 .