فرزندان اهل بيت عليهم السلام و ذريّه پاك پيامبر نقل كرده است . ذهبى پس از نقل اين حديث مىنويسد : اين حديث صحيح نيست . « 1 » از آن جايى كه اين ايراد به صورت اجمال و ابهام مطرح شده ، ارزش پاسخگويى ندارد و به گمان ما ، ايراد او از جهت متن و مفهوم حديث است ، نه سند آن .
از طرفى ، عذر ذهبى در ايراد گرفتن به مناقب و فضايل اهل بيت عليهم السلام روشن است .
مطلب دوم . ابن عساكر پس از نقل حديث ابى امامه باهلى به سند طبرانى مىنويسد : اين حديث منكر است و من آن را در كتاب طالوت بن عبّاد نيافتم . « 2 » حافظ ابوعبداللَّه گنجى اين حديث را با همين متن با سند طبرانى نقل مىكند و مىنويسد : اين حديث حسن « 3 » و عالى است . طبرانى نيز آن را در كتاب المعجم خود - آن سان كه گذشت - با سندهاى همسان نقل كرده است ؛ ولى محدّث شام آن را در كتابش با سندهاى پراكنده نقل
هامش
( 1 ) . تلخيص المستدرك : 3 / 172 .
( 2 ) . تاريخ مدينة دمشق ، شرح حال اميرالمؤمنين عليه السلام : 1 / 103 .
( 3 ) . ر . ك : صفحه 30 پاورقى شماره 1 از همين كتاب .