كنند ؛ چرا كه عقايد دينى ، پايه و اساس علوم شرعى و احكام عملى به شمار مىآيد و به همين جهت ، صحّت عقايد دينى موجب قبولى اعمالى شرعى مىشود . چگونه ممكن است كه اعمال مبتنى بر عقايد باطل و نيز اعمال آنان كه به دين خود شك دارند ، مورد قبول واقع شود ؟ !
بنابراين ، علم كلام - با توجّه به موضوع آن - يكى از مهمترين علوم ضرورى براى امّت اسلامى محسوب مىشود ؛ چرا كه اين علم ، واجبات اعتقادى مكلّفين را روشن مىسازد ؛ درست همان گونه كه علم فقه ، واجبات و منهيّات عملى مكلّفين را در اختيار آنان مىگذارد ؛ با اين تفاوت كه تقليد در فقه جايز است ، امّا در كلام ، جايز نيست .
و از طرفى همان گونه كه بقاى احكام فرعى شريعت مقدّس اسلام ، در گرو علم فقه و تلاشهاى فقهاست ، پاسداشت اصول اعتقادى نيز از رهگذر علم كلام و آثار متكلّمان ، حاصل مىشود .
پر واضح است كه آگاهى انسان از دليلها و برهانهاى مرتبط با اعتقادات صحيح و به حق ، موجبات دفاع از اين عقايد و پاسخ گويى به شبهات مطرح شده پيرامون آن را فراهم مىآورد و بالاتر اين كه ، ترويج نوشتارى و گفتارى عقايد مذكور را نيز ميسّر مىسازد . . . .
آداب مناظره و گفت و گو در اصول دين (فارسى) — صفحة 45
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٤٥