دفاع ابن تيميه و اعتراف او به اشتباه
ابن تيميه ، شيخ الاسلام اهل سنّت نيز در اين باره اظهار نظر كرده است . وى در دفاع از ديدگاه عمر زبان به توجيه مىگشايد و مىگويد :
« عمر مىخواست به عمل بهتر ، دستور دهد » .
آن گاه ابن تيميه سخنان پسر عمر را به عنوان شاهد ادّعاى خود مىآورد و مىگويد : عبداللَّه پسر عمر متعه را جايز مىدانست . به او گفتند : پدرت متعه را منع كرده بود .
ابن عمر پاسخ داد : منظور پدرم با آن چه شما مىگوييد ، تفاوت دارد .
خلاصه سخن ابن تيميّه همان است كه سرانجام مىگويد : اين نهى ، اختيارى بود ، نه تحريمى . عمر نگفته كه من اين دو متعه را حرام مىكنم . « 1 » به نظر ما اين توجيه ابن تيميه كه « منظور عمر دستور دادن به حكم بهتر بوده » ، پذيرفته نيست و باطل است .
از سوى ديگر ابن تيميه سخنانى را به پسر عمر نسبت داده كه بر خلاف مطالبى است كه در كتابهاى اهل سنّت از پسر عمر نقل گرديده
هامش
( 1 ) . منهاج السنه : 4 / 182 و 183 .