ميان رجال آن ، نام « عبدالرحيم عمى از پدرش » وجود دارد كه هر دو در نقل روايت بسيار ضعيف هستند تا جايى كه ابن معين مىگويد :
عبدالرّحيم دروغ گوست و بخارى و ابوحاتم مىگويند : وى متروك است .
اين حديث ، طريق ديگرى نيز دارد و در آن ، نام حمزه نصيبى به چشم مىخورد كه او نيز در نقل حديث بسيار ضعيف است .
بخارى مىگويد : احاديث حمزه نصيبى ، ناشناخته است .
ابن معين مىگويد : وى پشيزى نمىارزد .
ابن عدى مىگويد : عموم روايات وى ، جعلى و ساختگى است .
اين حديث از طريق جميل بن زيد نيز - كه فردى ناشناخته به شمار مىرود - روايت شده است . « 1 » شرح حال شوكانى در منابع رجالى اهل سنّت نقل شده است .
زركلى درباره او مىنويسد :
محمّد بن على بن محمّد بن عبداللَّه شوكانى از علما و فقهاى مجتهد يمن بود كه در صنعاء زندگى مىكرد . وى در « هجره » شوكان ( از توابع خولان يمن ) به دنيا آمد و در صنعاء پرورش يافت .
شوكانى در سال 1229 هجرى به عنوان قاضى صنعاء منصوب
هامش
( 1 ) . إرشاد الفحول : 126