جدّ در نقل حديث فرد ضعيفى است . از طرفى ، روايت ضحّاك از ابن عبّاس منقطع است ؛ يعنى بين ضحّاك و ابن عبّاس فاصلهء طبقهاى وجود دارد . « 1 » اينك با مراجعه به برخى از كتابهاى شرح حال نويسى نگاهى گذرا به شخصيت حافظ سخاوى داريم . بيشتر كتابهاى رجالى و تاريخى به شرح حال او پرداختهاند .
ابن عماد در حوادث سال 902 هجرى مىنويسد :
در اين سال بود كه حافظ شمس الدين ابوالخير محمّد بن عبدالرحمان بن محمّد بن ابى بكر بن عثمان بن محمّد سخاوى ديده از جهان فرو بست . وى در علوم فقه و عربى ، قراآت ، حديث و تاريخ مهارت يافت و در علوم فرائض ، حساب ، تفسير ، اصول فقه ، ميقات و ديگر علوم شركت جست .
چيزهايى را كه او خوانده و از او شنيده شده به گونهاى زياد است كه قابل شمارش نيست . او از گروه فراوانى كه بيش از 400 تن هستند ، علم را فرا گرفته است و دانشمندان بسيارى به او اجازه فتوا ، تدريس و املاء دادهاند . موارد بسيارى از علوم را از استاد خود ابن حجر عسقلانى شنيده است ؛ به گونهاى كه علم جرح و تعديل پس از او به
هامش
( 1 ) . المقاصد الحسنه في بيان كثير من الأحاديث المشتهرة على الألسنه : 46