در حالى كه عبداللَّه بن عمر و سعد بن مالك - همان سعد بن ابى وَقّاص - هر دو از بيعت نكردن با اميرالمؤمنين عليه السلام و شركت نكردن در جنگهايش پشيمان شدند و حكايت پشيمانى آنها در منابع تاريخى موجود است .
ابن تيميّه مىافزايد :
على در شبهاى صفين به پسرش حسن مىگفت : اى حسن ! اى حسن ! پدرت گمان نمىكرد كار به اين جا بكشد ، كاش پدرت 20 سال قبل از اين مرده بود ( ! ! ) « 1 » به راستى چگونه ابن تيميّه احاديث صحيح و متقن را كه در كتابهاى معتبر اهل سنّت آمده ، تكذيب مىكند و با اطمينان مىگويد :
دروغ است و چنين مطلبى را به طور قاطع به اميرالمؤمنين عليه السلام نسبت مىدهد ؟ گويى اين يكى از مسلّمات تاريخ و ضروريّات مذهب است ؛ حتى يك سند يا يك منبع از كتابهاى اهل سنّت را هم براى آن نقل نمىكند .
ابن تيميّه گاهى در مورد برخى از سخنان خويش ادّعاى تواتر مىكند و مىگويد :
هامش
( 1 ) . همان : 6 / 209