و آيينهاى مختلف مطرح مىشود پاسخگو باشد ؟ پس آنان را چه مىشود ؟ چگونه داورى مىكنند ؟
سخن پايانى ، ترجيح مفضول بر فاضل !
عقل هر انسانى حكم مىكند كه مقدّم كردن غير عالم بر عالم قبيح و ناپسند است . بنابراين فردى مانند ابن تيميّه چون اين حكم عقل را پذيرفته و در كتاب منهاج السنّه چندين مرتبه بر اين امر تأكيد كرده است ، چارهاى ندارد كه به امامت حضرت على عليه السلام ملتزم شود ؛ زيرا اين حكم عقل انكارناپذير است ؛ از اين رو ناگزير شده احاديثى را كه از جهت سند قطعى و يقينى بوده ، دروغ و بىاساس بداند . او ناچار است به دروغگويى روى آورد گرچه اين حديث در كتابهاى معتبر اهل سنّت همچون صحيح بخارى و صحيح مسلم با سندهاى صحيح و قطعى آمده باشد . وى جز اين كه از اصل ، چنين احاديثى را انكار كند راه ديگرى ندارد ؛ زيرا دشمنى او با اميرالمؤمنين عليه السلام وى را از اعتراف به حق و ملتزم شدن در برابر آن باز مىدارد .
ولى ما اين حقايق را با استدلال كامل بيان مىكنيم ، اميد است بعضى از كسانى كه كوركورانه از او تقليد مىكنند به سوى حق باز گردند يا حجّت بر آنها تمام شود تا آنها كه هلاك و گمراه مىشوند از روى حجّت و دليل باشد .