و فضيلت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليهما السلام است و جز او كسى قدم به اين ميدان نگذاشت . بنا بر اين شرط نخست در امر امامت جز در على بن ابى طالب عليهما السلام در هيچ كس پيدا نمىشود .
اما چون همهء اين شواهد گوياى برترى و مقدّم بودن حضرت على عليه السلام بر ديگران است ؛ از اين رو اهل سنّت ناگزير شدهاند كه احاديث را تحريف كرده و يا آنها را تكذيب نمايند و دروغ جلوه دهند .
حال اگر شما به صحيح تِرمذى مراجعه كنيد ، حديث معروف و مشهورى را كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله فرمود :
« أنا مدينة العلم وعلي بابها ؛
من شهر علم هستم و على دروازهء آن شهر است » در آن كتاب نخواهيد يافت با اين كه بسيارى از بزرگان همچون ابن اثير جزرى ، جلال الدين سيوطى ، ابن حجر عسقلانى و ديگران اين حديث را نقل كرده و معتبر مىدانند .
از سوى ديگر ابن تيميه چاره را در اين ديده است كه بگويد تمام اين احاديث و شواهدى كه ذكر شد دروغ و بىاساس است . تا آن جا كه گفته است : ابن عباس شاگرد على نبوده است ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . منهاج السنّه : 4 / 225 .