ابوزُرعه نيز درباره هيثم مىگويد : وى در ميان ما هيچ جايگاه و ارزشى نداشت .
عجلى با بيان صريح مىگويد : هيثم بسيار دروغگو بود .
ساجى فراتر رفته و مىگويد : هيثم همواره دروغ مىگفت .
احمد بن حنبل مىگويد : هيثم همواره در نقل روايات خود تدليس مىكرد .
حاكم نيشابورى و نقّاش نيز در مورد او اين گونه اظهار نظر كردهاند : هيثم از افراد مورد اعتماد ، احاديث منكر و ناشناختهاى نقل مىكرد .
محمود بن غيلان مىگويد : احمد بن حنبل ، يحيى بن مَعين و ابو خيثمه او را معتبر نمىدانند .
علاوه بر آن برخى ديگر از عالمان همچون : ابن سكن ، ابن شاهين و ابن جارود وى را در زمره افراد ضعيف و غير قابل اعتماد شمردهاند .
گروه ديگرى نيز اين حديث را به دليل وجود هيثم در سند آن دروغ شمردهاند ، كه از جمله مىتوان به طَحاوى در مشكل الحديث ، بيهقى در السنن الكبرى ، نقّاش و جوزجانى در كتابهايى كه پيرامون حديثهاى جعلى نگاشتهاند و ديگر عالمان رجالى اشاره نمود . « 1 »
هامش
( 1 ) . لسان الميزان : 6 / 275 و 276 .