گفتنى است كه مفسّران قرآن ، حديث مباهله را ذيل همين آيهء مباركه ذكر كردهاند . براى آگاهى بيشتر مىتوان به كتابهاى تفسير دانشمندانى همچون : زمخشرى ، فخر رازى ، بيضاوى ، خازن ، جلالين ، آلوسى و تفسيرهاى ديگر مراجعه نمود .
حديث مباهله و تحريف واژگان آن
با توجه به آن چه پيشتر بيان شد ، اين فضيلت ، از فضيلتهاى اختصاصى به اهل بيت عليهم السلام است ؛ از اين رو تعصّبورزان پس از آگاهى از اين موضوع ، به ويژه اين كه اين حديث بيانگر عصمت امير مؤمنان على عليه السلام و امامت آن حضرت است ، و اين كه حسنين عليهما السلام پسران رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله هستند - آن سان كه فخر رازى و ديگران در تفسير اين آيه بدان تصريح كردهاند - بر آن شدند با جعل حديثى به همين مضمون ولى براى ديگران ، به مقابله با حديث مباهله و مصاديق حقيقى آنها پرداخته و اين فضيلت را به غير اهل بيت عليهم السلام نسبت دهند .
ابن عساكر در تاريخ مدينة دمشق ، در شرح حال عثمان بن عفّان مىنويسد : ابو عبداللَّه محمّد بن ابراهيم ، از ابوالفضل بن كُريدى ، از ابوالحسن عتيقى ، از ابوالحسن دارقُطْنى ، از ابوالحسين احمد بن قاج ؛