شريف را در كتاب المسند « 1 » و نيز در كتاب فضائل الصّحابه ، با اسانيد بسيارى و از عدّهء زيادى از صحابه نقل مىكند . پس چگونه ممكن است كه شخصى مانند احمد بن حنبل ، با اين گستردگى حديث را روايت نمايد و در عين حال اين حديث را از جهت متن منكَر وناشناخته بشمارد ؟ احمد بن حنبل كجا و چه زمانى اين حديث را انكار كرده است ؟
2 - آرى متن حديث ثقلين در نزد بُخارى منكر و ناشناخته است ؛ زيرا حديثى است كه بدون هيچ ابهامى بيانگر امامت اميرالمؤمنين و اهل بيتش عليهم السلام مىباشد . حديثى است كه بر اعلميّت ، افضليّت ، همتاى قرآن بودن ، عصمت اهل بيت عليهم السلام و مواردى از اين قبيل - كه در حديث موجود است - دلالت مىنمايد .
تحريف حديث
سومين راهى كه براى بىاعتبار كردن « حديث ثقلين » به كار بردهاند ، تحريف حديث شريف است . البتّه تحريف به معناى نقصان ؛ به اين معنا كه قسمتى از حديث را كه دلالت « حديث ثقلين » مبتنى بر آن است ، حذف كرده و نقل ننمودهاند . از كسانى كه اين راه را پيمودهاند
هامش
( 1 ) مسند احمد : 3 / 17 و 59 ، 5 / 181 .