الف ) انحصار ولايت
نخست آن كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود :
وَهُوَ وَلِيُّكُمْ مِنْ بَعْدِي .
او ولى و سرپرست شما پس از من است .
آن حضرت با اين سخن ، ولايت و اولويت تصرف را منحصر در امير مؤمنان على عليه السلام فرمود ؛ زيرا پرواضح است كه معانى ديگر ولايت مانند نصرت ، محبت و موارد ديگر از امور مختص به حضرت على عليه السلام نيست .
ب ) بعديّت زمانى
دوم آن كه در تمام يا دست كم در بيشتر متون حديث ولايت واژهء « بَعْدى » وجود دارد و خود اين واژه صريح در مدّعاى ماست ؛ چرا كه « بَعْدى » يا زمانى است و يا رتبى .
ممكن است با نظرى سطحى ، چنين به نظر آيد كه « بَعْدى » موجود در حديث ولايت رتبى است ، نه زمانى كه نتيجهء فرمايش رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اين خواهد بود : مقام ولايت على عليه السلام ، پايينتر از مقام ولايت من است و كسى كه در مرتبهء پس از مقام من بر شما ولايت دارد ، على عليه السلام است .