آن كه در توجيه آن بگوييم : بخشى از حديث - كه عبارت « كلّهم من قريش » است - قطعى نيست ، زيرا راوى به سبب هياهوى حاضران ، آن را از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نشنيده بوده ، بلكه ديگران به او رساندهاند .
چنان كه در كتابهاى صحاح اهل سنّت و منابع ديگر آمده است ، و نقل اين حديث بدون آن عبارت در ديگر كتابها گواه اين مطلب است .
و يا آن كه بگوييم : گرد هم آمدن انصار در سقيفه براى تعيين جانشين براى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نبوده است ، و البتّه تحقيق اين موضوع مهم و خطير فرصتى ديگر مىطلبد .
گفتيم كه سومين حديث انحصارى ابوبكر اين روايت است :
الأنبياء يدفنون حيث يموتون .
پيامبران هر جا از دنيا روند همان جا دفن مىشوند .
به نظر مىرسد كه ابوبكر اين روايت را به مناسبت وفات رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله و به منظور تعيين محل دفن آن حضرت گفته است . البتّه ما اين حديث را نيز به چند دليل نمىتوانيم بپذيريم :
- نخست آن كه ابوبكر بيش از على و اهل بيتِ پيامبر عليهم السلام به اين مطلب نياز نداشته است .
- دوم آن كه ابوبكر جنازهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله را بر زمين رها
فدك در فراز و نشيب (فارسى) — صفحة 82
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٨٢