در سنّت ، به سبب كلام پيامبر صلى اللَّه عليه وآله كه فرموده :
هر كه از روى عمد به من دروغ نسبت دهد جايگاه او در آتش است .
و چنين كارى از يك مسلمان عادى نيز گمان نمىرود تا چه رسد به يك صحابى . امّا اگر امروزه چنين مسألهاى پيش آيد جز با دليل و شاهد پذيرفتنى نيست « 1 » .
پس « بىطرف و منصف باشيم » و بگوييم : اگر اين دو آيه نشانگر عدالت جابر باشد ، به اين دليل كه او از صحابه است ، پس به يقين نسبت به فاطمهء زهرا عليها السلام نيز چنين خواهد بود .
و هر گاه اين سخن صحيح باشد كه « اگر شخصيّتى همانند جابر از بهترين امّت نباشد پس چه كسى هست ؟ » به يقين اين سخن در حق فاطمه زهرا عليها السلام نيز صحيح خواهد بود .
و هر گاه كه در آن حديث « وعدهء عذابى است كه گمان نمىرود شخصى مانند جابر سوى آن برود » به يقين از شخصيّتى مانند فاطمهء زهرا عليها السلام نيز گمان نمىرود كه سوى آن گام نهد .
و هر گاه كه « چنين كارى حتّى از يك مسلمان عادى نيز احتمال
هامش
( 1 ) عمدة القارى : 6 / 120 حديث 5 .