3 - اين روايت ، در هيچ يك از مسانيد معتبرى همچون مسند احمد بن حنبل نيامده است . از طرفى از احمد نقل كردهاند كه گفته است : رواياتى كه در مسند نيامدهاند ، صحيح نيستند .
4 - بيشتر راويان اين روايت ، به غرابت آن تصريح كردهاند .
حاكم نيشابورى در اين مورد مىنويسد : « بيان اعتصام به سنّت در اين خطبه ، غريب است » .
آن گاه حاكم نيشابورى بر صحّت سندِ خطبهء مشتمل بر اعتصام به « عترت » تصريح مىكند .
سجزى - همانطور كه در كنز العمال آمده است - مىگويد : اين روايت به طور جدّ غريب است .
اكنون بايستى به بررسى اسناد اين روايت در كتابهاى مذكور بپردازيم .
سند روايت در كتاب
الموطّأ
جايگاه اصلى اين روايت ، همان روايت مالك در كتاب الموطّأ است . در اين مورد از سه محور به بررسى و پژوهش مىپردازيم .
الف - بررسى كتاب الموطّأ
نويسنده كشف الظنون در مورد اين كتاب چنين مىنويسد :