طلبيد و پس از شناسايى و معرفى ، از آنان تعهّد گرفت تا از او اطاعت كنند .
وى دربارهء كسانى كه به حضورش نمىآمدند ، اين گونه گفت :
فمن لم يفعل برئت منه الذمّة و حلال لنا دمه وماله ، وأيما عريف وجد في عرافته من بغية أميرالمؤمنين أحدٌ لم يرفعه الينا صلب على باب داره ؛ « 1 » اگر كسى نيايد و وفادارىاش را ثابت نكند ، ريختن خون او و مصادرهء اموالش براى ما حلال شمرده مىشود .
هر شخصيّتى ، از هر قبيلهاى كه باشد اطاعت نكند ، او در همان قبيله به قتل خواهد رسيد و در مقابل منزلش به دار كشيده خواهد شد !
شايعه پراكنى
ابن زياد در اقدامى ديگر ، دستور داد كه عدّهاى در داخل شهر كوفه ، شايعاتى پخش كنند و مردم را از لشكر يزيد و كسانى كه از شام اعزام مىشوند ، بترسانند و آنان را به پراكنده شدن و پراكنده كردن يكديگر از اطراف حضرت مسلم عليه السلام وادار كنند . « 2 » در اين شرايط ، حضرت مسلم عليه السلام از خانهء مختار به منزل هانى بن عروه منتقل شد .
كثير بن شهاب حارثى از جملهء شايعهپراكنان است كه در دستگيرى حجر بن عدى دست داشته و در زمان معاويه والى شهر رى نيز بوده است . « 3 » اين شايعات تا حدّى در ميان مردم اثر گذارده بوده به گونهاى كه مورّخان مىنويسند : مردم همديگر را مىترساندند و وحشتزده به يكديگر از سپاه اعزامى
هامش
( 1 ) . الإرشاد : 2 / 45 ؛ الكامل فى التاريخ : 4 / 25 ؛ تاريخ الطبري : 4 / 267 .
( 2 ) . الإرشاد : 2 / 52 - 53 ؛ الكامل فى التاريخ : 4 / 31 ؛ تاريخ الطبري : 4 / 276 .
( 3 ) . همان منابع .