به شام فرستاد ، يزيد در ابتدا از ابن زيادى كه محبّتى به او نداشت ، بسيار راضى و خشنود شد ؛ ولى مدّت كمى نگذشت كه از اين قتل پشيمان گشت . « 1 » ذهبى نيز همين مطلب را از طبرى نقل مىكند و به نقل او خرده نمىگيرد . « 2 » در ابتدا خوشحالى يزيد از اين كشتار و جنايت به اندازهاى بود كه حقوق ابن زياد را افزايش داد !
ابن اثير در اين باره مىنويسد : وقتى سر امام حسين عليه السلام را به نزد يزيد آوردند ، مقام و جايگاه ابن زياد به حدّى نزد او نيكو شد كه او از روى خوشحالى حقوق ابن زياد را افزايش و پاداشى به او داد . ديرى نپاييد كه مردم يزيد را به جهت اين عمل لعن و دشنام مىدادند و اين خشم مردم موجب پشيمانى يزيد شد . « 3 » جلال الدين سيوطى نيز چنين مىنويسد : زمانى كه حسين عليه السلام و فرزندان پدرش - يعنى برادرانش - كشته شدند و ابن زياد سر آنان را براى يزيد فرستاد ، يزيد در آغاز به شادى و سرور پرداخت ؛ سپس از اين كشتار مسلمانان پشيمان شد و اظهار ندامت كرد ؛ چرا كه مردم از او بىزارى جستند و اين حق مردم بود كه از يزيد خشمگين شوند . « 4 » و اين چنين ، راز همراهى خانواده و كودكان امام حسين عليه السلام در كربلا روشن مىشود . امام حسين عليه السلام با وجودى كه مىدانست به شهادت مىرسد ، بانوان و كودكان را به همراه برد تا با اسارت آنان ، حقايق پس از واقعهء كربلا مخفى نماند و بر همگان آشكار شود .
بنا بر آن چه بيان شد ، نقش يزيد در جريان كربلا مشخص و روشن گشت .
هامش
( 1 ) . تاريخ الطبري : 5 / 506 .
( 2 ) . تاريخ الاسلام : 5 / 20 ؛ حوادث سال 61 ؛ سير أعلام النبلاء : 3 / 317 .
( 3 ) . الكامل فى التاريخ : 4 / 85 - 86 .
( 4 ) . تاريخ الخلفاء : 208 .