در اين هنگام امام سجّاد عليه السلام اين آيه از قرآن را تلاوت فرمودند :
« ما أَصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فِي اْلأَرْضِ وَلا في أَنْفُسِكُمْ إِلّا في كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها » ؛ « 1 »
هيچ مصيبتى در زمين و در وجود شما رخ نمىدهد مگر آن كه قبل از آفريده شدن زمين در لوح محفوظ ثبت شده است .
اين سخن حضرت بر يزيد گران تمام شد ؛ چرا كه او به شعر تمثيل مىكرد و امام سجّاد عليه السلام به آيهء قرآن . يزيد به ناچار در پاسخ آن حضرت ، اين آيه را خواند :
« وَما أَصابَكُمْ مِنْ مُصيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْديكُمْ وَيَعْفُوا عَنْ كَثيرٍ » ؛ « 2 » « هر مصيبتى به شما مىرسد به خاطر اعمالى است كه انجام دادهايد و خداوند بسيارى از آن اعمال را عفو مىكند » كنايه از اين كه آن چه بر سر حسين آمده ، به دليل عملش بوده است .
امام سجّاد عليه السلام فرمودند : اگر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ما را در اين وضعيّت مشاهده مىكرد ، از اين غل و زنجيرها آزادمان مىنمود . « 3 » طبرى در اين باره مىنويسد : اسيرانى را كه شامل زنان و كودكان بودند ، در حالى در نزد يزيد حاضر كردند كه وضع بسيار نامناسبى داشتند .
فاطمه بنت على گفت : زمانى كه ما در مجلس يزيد بوديم ، مردى از اهل شام برخاست و به نزد يزيد رفت و به من اشاره كرد و گفت : اى اميرالمؤمنين ! اين زن را به من هديه كن !
چنان بدن من به لرزه افتاد و ترس تمام وجودم را فرا گرفت كه از نگرانى لباس خواهرم زينب عليها السلام را كه از من بزرگتر بود گرفتم .
هامش
( 1 ) . سورهء حديد : آيه 22 .
( 2 ) . سورهء شورى : آيه 30 .
( 3 ) . سير أعلام النبلاء : 3 / 319 - 320 ؛ تاريخ الاسلام : 5 / 17 - 18 ؛ مختصر تاريخ مدينة دمشق : 20 / 353 ؛ البداية والنهايه : 8 / 211 ؛ الكامل فى التاريخ : 4 / 86 - 87 .