امامان بندگان خدا و مأمورين او هستند ، به امر او عمل مىكنند ، به طرف او دعوت مىنمايند و آن چه كه مىگويند از اوست ، نه از خودشان .
پس آنان سرّ خدا هستند كه در اين جا به همان معناى دوم خواهد بود .
معناى سوم ؛ مستقرّ خدا
اگر سرّ را در « اختاركم لسرّه » به معناى سوم كه همان استقرار بود بگيريم و به « سرير » به اين مناسبت سرير گفته مىشود كه انسان روى آن استقرار دارد - خداوند متعال در اهل بيت عليهم السلام مستقر است و از آنان جدا نمىشود و آنان نيز از خداوند متعال جدا نمىشوند .
اين معنا نيز شواهد فراوان دارد كه « هم مع اللَّه » ، « اللَّه معهم » ، « اللَّه عندهم » ، و در احاديث قدسى نيز آمده است كه خداوند متعال مىفرمايد :
« أنا عند المنكسرة قلوبهم » . « 1 »
مگر اين گونه نيست كه « قلب المؤمن عرش الرحمان » ؟ « 2 »
اصلًا خداوند متعال چنين مقام و مرتبهاى را به آنهايى كه نزدش مقرّب هستند ، عنايت مىكند كه قرآن كريم مىفرمايد :
« وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتًا بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ » ؛ « 3 »
گمان مبريد آنان كه در راه خدا كشته شدهاند مردهاند ؛ بلكه آنان زندهاند و در نزد پروردگارشان روزى مىخورند .
هامش
( 1 ) . منية المريد : 123 ، شرح الأسماء الحسنى : 1 / 146
( 2 ) . بحار الأنوار : 55 / 39 ، ح 61 ، شرح الأسماء الحسنى : 1 / 34
( 3 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 169