مطلب يكم . چند شرط بيان مىشود :
شرط نخست در يافتن راهِ صحيحِ قرب ، علم و آگاهى به راه است ، كه انسان راه را پيدا بكند و عوضى نرود و يا بدون پيدا كردن راه ، حركت نكند .
شرط دوم . عبادت و بندگى صادقانه و پيشرفت در اين راه است .
شرط سوم . اين است كه اين حركت ، از روى اختيار باشد .
مطلب دوم . وقتى چنين شد ناگزير مراتب اشخاص مختلف خواهد بود .
مطلب سوم . به مقتضاى ادلّهء فراوان از كتاب و سنّت و دقّت در احوالات ائمّه عليهم السلام روشن مىشود كه اين بزرگواران نزد خداوند متعال به مرتبهاى رسيدهاند كه فوق همهء مراتب است .
گفتنى است كه اين بحث مىتواند از بحث عصمت جدا باشد كه ائمّه عليهم السلام با اختيار خود معصوم هستند .
خداوند منّان در آيهء مباركهاى مىفرمايد :
« إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْراهيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ * ذُرّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ » ؛ « 1 »
خداوند آدم ، نوح ، آل ابراهيم و آل عمران را بر عالميان برترى داد . آنان فرزندانى بودند كه از ( جهت پاكى و فضيلت ) برخى از نسل برخى ديگر برترند و خداوند شنوا و داناست .
اصطفاء و اختيار اينان از ناحيهء خداوند متعال است و اين فعل به خداوند متعال نسبت داده شده است . امّا در ذيل آيه مىفرمايد : « واللَّه سميعٌ عليم » ؛ يعنى علم خداوند متعال در اين اصطفاء دخيل است . در آيهء مباركه ديگرى مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 33