هادى شدند و به راستى چه انسانهايى به بركت ائمّه عليهم السلام هدايت شدند ؟
از اين روست كه آن گاه كه براى امامت منصوب شدند خداوند متعال امر كرد كه از آنان تبعيّت كنيد ، آن جا كه مىفرمايد :
« أَ فَمَنْ يَهْدي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدّي إِلَّا أَنْ يُهْدى فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ » ؛ « 1 »
آيا كسى كه به حق و راستى هدايت مىكند ، شايسته پيروى است ، يا آن كس كه خود هدايت نمىشود مگر آن كه هدايتش كنند ؟
به تعبير بنده ، مىفرمايد : مگر عقل نداريد ؟ كسى كه خود به هادى نياز دارد و راه را از چاه تشخيص نمىدهد ، شما او را امام و مقتداى خود قرار مىدهيد و كسى را كه به حق هدايت مىكند رها مىنماييد ؟ !
از طرف ديگر ، خداوند به كسانى كه در پى هدايت اهل بيت عليهم السلام بوده و از آنان پيروى كنند وعدهء مغفرت و رحمت داده است ، آن جا كه مىفرمايد :
« وَإِنّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صالِحًا ثُمَّ اهْتَدى » ؛ « 2 »
و من هر آن كه را كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد ، سپس هدايت شود ، مىآمرزم .
رواياتى در ذيل اين آيه كريمه آمده كه منظور ، ولايت امير مؤمنان على و اهل بيت عليهم السلام است . « 3 » امام باقر عليه السلام از پدر و جدّ بزرگوارش اين گونه نقل مىكند :
خرج رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله ذات يوم فقال : إنّ اللَّه تعالى يقول :
هامش
( 1 ) . سوره يونس ( 10 ) : آيه 35
( 2 ) . سوره طه ( 20 ) : آيه 82
( 3 ) . المناقب ، ابن شهرآشوب : 3 / 403 ، بحار الأنوار : 24 / 21 ، حديث 38