[ 20 ] هنگامى كه خدا ملائكه را به سجود آدم فرمان داده ، ابليس سر بر تافت ابليس هم در ميان ساير فرشتگان بود . او از روى تكبر سجده نكرد . خدا او را طرد كرد و بشر را از او بر حذر داشت و گفت كه « او دشمن آشكار شماست » اما شيطان نقاط ضعف را در انسان يافته بود ، چون حب مال و قدرت پس با خود گفت كه مىتواند او را اغوا كند : « من از بندگان تو گروهى معين را در فرمان خويش خواهم گرفت » . خداى تعالى تأكيد مىكند ابليس براى پندار خود در ميان آدميان مصداقهايى يافت . « وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ - شيطان گمان خود را دربارهء آنها درست يافت . » آرى ابليس براى بشر دشمن بزرگى است زيرا از آغاز آفرينش نقشهء به دام انداختن او را در سر داشته و براى انجام اين نقشه‌اش كوشش بسيار كرده است . / 457 همچنين مردم بسيارى از او متابعت كرده‌اند ، مگر آن گروه كه به خدا و روز رستاخيز ايمان داشته‌اند . « فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - و جز گروهى از مؤمنان ديگران از او پيروى كردند . » يكى از مهمترين مصاديق گمراه كردن شيطان اين است كه مردم را از پيروى رهبران و پيشوايان صادق دينى باز مىدارد .