خداى تعالى در آيهاى ديگر مىفرمايد :
« بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ * لايَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ » ؛ « 1 »
بلكه آنان بندگان تكريم شده و مقرب خدايند كه هرگز در سخن گفتن از او پيشى نمىگيرند و بر اساس امر خداوند عمل مىكنند .
پُرواضح است كه اين فقط معصوم است كه هرگز در سخن گفتن بر خدا پيشى نمىگيرد و همواره بر اساس امر و فرمان خداوند عمل مىكند ، و از آن جا كه در سنّت نبوى ، پيامبر و اهل بيت او عليهم السلام مصداق « عباد مكرمون » معرفى شدهاند ، لذا اين آيه شريفه نيز بىشك به عصمت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله و اوصياء حضرتش دلالت دارد .
آيه مباركه زير نيز بر عصمت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله و ائمه اطهار عليهم السلام دلالت دارد . خداوند سبحان مىفرمايد :
« مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبيلِ الْمُؤْمِنينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَساءَتْ مَصيرًا » ؛ « 2 »
هر كه با رسول خدا به مخالفت برخيزد ، پس از آن كه راه هدايت بر او آشكار گرديد و راهى غير از راه مؤمنان در پيش گيرد ، وى را به همان راه ضلالتى كه برگزيده واگذاريم و او را به جهنم افكنيم كه بد منزلگاهى است .
آيه ديگر آيه مودّت است . از اين آيه نيز مىتوان عصمت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله و امامان اهل بيت عليهم السلام را استفاده نمود كه بحث تفصيلى پيرامون آن را به محل خود وامىگذاريم .
هامش
( 1 ) . سورهء انبياء : آيه 26 - 27 .
( 2 ) . سورهء نساء : آيه 115 .