تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 121

مساهمون:

ص١٢١
است . امر به سؤال ، يعنى پذيرش جواب و عمل به آن . از ائمه عليهم السلام نيز روايت شده كه بايد به آن‌ها رجوع كنند و مسائل خود را از ايشان بپرسند ، ولى بر ائمه عليهم السلام واجب نيست بر هر پرسشى پاسخ بدهند . « 1 » اما آن‌گاه پاسخ به سؤالى داده شد ، عمل بر اساس آن واجب خواهد شد و اين وجوب عمل بر عصمت اهل ذكر دلالت دارد ، چرا كه به صرف احتمال خطا ، فراموشى و يا سهو در پاسخ امام ، عمل كردن به آن نيز جايز نخواهد بود و در نتيجه امر پروردگار به سؤال كردن از آنان لغو خواهد شد .
هامش
( 1 ) . الكافى : 1 / 210 - 211 / ح 3 .