كه آن حضرت را نديده و به خدمتش نرسيدهاند ، و از طرفى ديگر معتقدان به ابوبكر با ابوبكر همراهند ، گرچه پانزده قرن گذشته است . پس « همراهى » در آيهء مباركه به معناى دوم است .
وقتى خداوند متعال امر به همراهى با « صادقين » را به صورت مطلق و بدون قيد آورده است ، پس بايد آنها معصوم باشند .
حال براى شناخت « صادقين » در اين آيهء به سراغ روايات اهل سنّت مىرويم ، چرا كه بحث ما با اهل سنّت است .
راويان حديث « صادقين »
راويانى كه حديث صادقين را روايت كردهاند و يا در كتابهاى خويش آوردهاند بسيارند كه مشهورترين آنها عبارتند از :
1 . مالك بن انس ، امام فرقه مالكيّه ( متوفاى 179 ) ؛
2 . ابويوسف يعقوب بن يوسف فَسَوى ( متوفاى 277 ) ؛
3 . ابوبكر محمّد بن عمر جعابى بغدادى ( متوفاى 355 ) ؛
4 . ابوبكر احمد بن موسى بن مردويه اصفهانى ( متوفاى 410 ) ؛
5 . ابواسحاق ثعلبى ( متوفاى 427 ) ؛
6 . ابونعيم اصفهانى ( متوفاى 443 ) ؛
7 . ابوالقاسم ابن عساكر ، صاحب تاريخ مدينة دمشق ( متوفاى 573 ) ؛
8 . ابوحجاج جمال الدين مزّى ( متوفاى 742 ) ؛
9 . جلال الدين سيوطى ( متوفاى 911 ) ؛
10 . قاضى شوكانى ( متوفاى 1250 ) ؛
11 . شهاب الدين آلوسى ، صاحب تفسير ( متوفاى 1270 ) .