تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 503

مساهمون:

ص٥٠٣
( مسأله 2324 ) اگر وصى نتواند به تنهائى كارهاى ميت را انجام دهد ، چنانچه ممكن است براى كمك خود وكيل گيرد و در غير اين صورت حاكم شرع براى كمك او يك نفر ديگر را معين مىكند . ( مسأله 2325 ) حجى كه بر ميت واجب است و بدهكارى و حقوقى را كه مثل خمس و زكات و مظالم ، ادا كردن آنها واجب مىباشد ؛ بايد از اصل مال ميت بدهند ، اگرچه ميت براى آنها وصيت نكرده باشد . ( مسأله 2326 ) اگر مال ميت از بدهى و حج واجب و حقوقى كه مثل خمس و زكات و مظالم بر او واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت او عمل كنند و اگر وصيت نكرده باشد ، آنچه مىماند مال ورثه است . ( مسأله 2327 ) اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال او بيشتر باشد ، وصيت او در بيشتر از ثلث در صورتى صحيح است كه ورثه اعتراض نكنند يا كارى كنند كه معلوم شود عملى شدن وصيت را اجازه داده‌اند . و اگر مدتى بعد از مردن او هم اجازه بدهند صحيح است . ( مسأله 2328 ) اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال او بيشتر باشد ، و پيش از مردن او ورثه اجازه بدهند كه وصيت او عملى شود ، بعد از مردن او نمىتوانند از اجازه خود برگردند . ( مسأله 2329 ) اگر وصيت كند كه بدهى او را بدهند و براى نماز و روزه او اجير بگيرند و كار مستحبى هم انجام دهند چنانچه وصيت نكرده باشد كه اينها را از ثلث بدهند ، بايد بدهى او را از اصل مال بدهند و اگر چيزى از اصل مال باقى ماند ، ثلث آن را به مصرف نماز و روزه و كارهاى مستحبى كه معين كرده برسانند و در صورتى كه ثلث كافى نباشد ، پس اگر ورثه اجازه بدهند بايد وصيت او عملى شود و اگر اجازه ندهند ، بايد نماز و روزه را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد به مصرف كار مستحبى كه معين كرده برسانند . ( مسأله 2330 ) اگر كسى بگويد كه ميت وصيت كرده فلان مبلغ به من بدهند ، چنانچه دو مرد عادل گفته او را تصديق كنند ، يا قسم بخورد و يك مرد عادل هم گفته او را تصديق نمايد ،