( 17 ) احكام وكالت
( مسأله 1899 ) وكالت آن است كه انسان كارى را كه مىتواند در آن دخالت و تصرف كند ، به ديگرى واگذار نمايد تا از طرف او انجام دهد ، مثلًا كسى را وكيل كند كه خانه او را بفروشد يا زنى را براى او عقد نمايد پس آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ؛ يا حاكم شرع او را از تصرف منع كرده نمىتواند براى فروش مال خودش كسى را وكيل نمايد .
( مسأله 1900 ) در وكالت لازم نيست صيغه بخوانند و اگر انسان به ديگرى بفهمانند كه او را وكيل كرده و او هم بفهماند قبول نموده ، مثلًا مال خود را به كسى بدهد كه براى او بفروشد و او مال را بگيرد وكالت صحيح است .
( مسأله 1901 ) اگر انسان كسى را كه در شهر ديگر است وكيل نمايد و براى او وكالتنامه بفرستد و او قبول كند ، اگرچه وكالت نامه بعد از مدتى برسد وكالت صحيح است .
( مسأله 1902 ) موكل ( كسى كه ديگرى را وكيل مىكند ) و نيز كسى كه وكيل مىشود ، بايد بالغ و عاقل باشند و از روى قصد و اختيار اقدام كنند و بچه مميز هم اگر فقط در خواندن صيغه وكيل شده باشد و صيغه را با شرائطش بخواند صيغهاى كه خوانده صحيح است .
( مسأله 1903 ) كارى را كه انسان نمىتواند انجام دهد ، يا شرعاً نبايد انجام دهد نمىتواند براى انجام آن از طرف ديگرى وكيل شود ، مثلًا كسى كه در احرام حج است چون نبايد صيغه عقد زناشوئى را بخواند ، نمىتواند براى خواندن صيغه از طرف ديگرى وكيل شود .
( مسأله 1904 ) اگر انسان كسى را براى انجام تمام كارهاى خودش وكيل كند صحيح است ، ولى اگر براى يكى از كارهاى شخصى وكيل نمايد و آن كار را معين نكند وكالت صحيح نيست .