5 . ( 400 ) گوسفند و بالاتر ، كه بايد براى هر صد تاى آنها يك گوسفند بدهد و مقدارى كه از صد تا كمتر است زكات ندارد و ميان دو نصاب نيز زكات نيست ، يعنى اگر گوسفندان به ( 40 ) رسيده است تا به نصاب دوم كه ( 121 ) گوسفند است نرسد ، فقط يك گوسفند مىدهد و همچنين در نصابهاى بعد .
( مسأله 1569 ) لازم نيست زكات را از خود گوسفندان بدهد ، بلكه اگر گوسفند ديگرى بدهد جايز است و همچنين مىتواند به جاى گوسفند و گاو و شتر ، پول آنها را بدهد ، مگر آن كه دادن خود حيوان براى مستحق مفيدتر باشد در اين صورت احتياط آن است كه خود آن را بدهد .
نصاب گاو
( مسأله 1570 ) گاو داراى دو نصاب است :
نصاب اول 30 رأس است ، يعنى وقتى شماره گاوها به 30 رسد اگر شرايطى را كه قبلًا گفته شد دارا باشد ، بايد يك گوساله نر يا ماده كه لااقل داخل سال دوم شده باشد زكات دهد .
نصاب دوم 40 رأس است و زكات آن يك گوساله ماده است كه لااقل داخل سال سوم شده باشد و آنچه در بين 30 و 40 باشد زكات ندارد ، مثلًا كسى كه ( 35 ) گاو دارد فقط زكات 30 رأس آن را مىدهد و همچنين اگر از ( 40 ) گاو زيادتر شود تا به 60 نرسيده ، فقط زكات همان 40 گاو را مىدهد ، و هر گاه به 60 رسيد بايد دو گوساله كه لااقل داخل سال دوم شده بدهد ، همين طور هر چه افزايش يابد آنها را سى سى ، يا چهل چهل ، و يا اگر ممكن است با 30 و 40 حساب كند و مطابق دستور بالا عمل نمايد ، اما بايد طورى حساب كند كه چيزى باقى نماند ، يا اگر مىماند از 9 بيشتر نباشد ، مثلًا كسى كه 70 رأس گاو دارد بايد به حساب 30 و 40 حساب كند و هر كدام را مطابق دستور بالا زكات بدهد و كسى كه 80 رأس گاو دارد با حساب چهل چهل حساب كند .