است كه در وقت و خارج آن قضاء كند .
( مسأله 1068 ) كسى كه مىداند مسافر است و بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر فراموش نكند ، بلكه غفلت كند و بدون توجه و به طور عادت تمام بخواند نمازش باطل است . در داخل وقت بايد اعاده و در خارج از وقت احتياطاً قضاء نمايد .
( مسأله 1069 ) مسافرى كه نمىداند بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر تمام بخواند ، نمازش صحيح است .
( مسأله 1070 ) كسى كه بايد نماز را تمام بخواند ، اگر شكسته به جا آورد ، در هر صورت نمازش باطل است .
( مسأله 1071 ) اگر مشغول نماز چهار ركعتى شود و در بين نماز يادش بيايد كه مسافر است ، يا ملتفت شود كه سفر او هشت فرسخ است ، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته ، بايد نماز را دو ركعتى تمام كند و اگر به ركوع ركعت سوم رفته ، نمازش باطل است و بايد شكسته بخواند .
( مسأله 1072 ) مسافرى كه بايد نماز را تمام بخواند اگر به واسطه ندانستن مسأله به نيت نماز دو ركعتى مشغول نماز شود و در بين نماز مسأله را بفهمد ، بايد نماز را چهار ركعتى تمام كند و احتياط مستحب آن است كه بعد از تمام شدن نماز ، دوباره آن نماز را چهار ركعتى بخواند .
( مسأله 1073 ) مسافرى كه نماز نخوانده ، اگر پيش از تمام شدن وقت به وطنش برسد ، يا به جائى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، بايد نماز را تمام بخواند . و كسى كه مسافر نيست ؛ اگر در اول وقت نماز نخواند و مسافرت كند ، در سفر بايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1074 ) اگر از مسافرى كه بايد نماز را شكسته بخواند نماز ظهر يا عصر يا عشا قضا شود ، بايد آن را دو ركعتى قضا نمايد اگرچه در غير سفر بخواهد قضاى آن را به جا آورد . و اگر از كسى كه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا شود ، بايد چهار ركعتى قضا نمايد اگرچه در سفر بخواهد آن را قضا نمايد .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 288
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٨٨