اگر يكى از آنان جواب دهد ، كافى است .
( مسأله 923 ) اگر به عدهاى سلام كند و كسى كه بين آنها مشغول نماز است شك كند كه سلام كننده قصد سلام كردن به او را هم داشته يا نه ، نبايد جواب بدهد . و همچنين است اگر بداند كه قصد او را هم داشته ولى ديگرى جواب سلام را بدهد . اما اگر بداند كه قصد او را هم داشته ولى ديگرى جواب ندهد ، بايد جواب او را بگويد .
( مسأله 924 ) سلام كردن مستحب است و خيلى سفارش شده است كه سواره به پياده و ايستاده به نشسته و كوچكتر به بزرگتر سلام كند .
( مسأله 925 ) اگر دو نفر همزمان به يكديگر سلام كنند ، بر هر يك واجب است جواب سلام ديگرى را بدهد .
( مسأله 926 ) در غير نماز ، مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويد ، مثلًا اگر كسى گفت سلام عليكم در جواب بگويد سلام عليكم و رحمة الله .
هفتم از مبطلات نماز خنده با صدا و عمدى است و چنانچه سهواً با صدا بخندد يا لبخند بزند نمازش باطل نمىشود .
( مسأله 927 ) اگر براى جلوگيرى از صداى خنده حالش تغيير كند ؛ مثلًا رنگش سرخ شود ، چنانچه از صورت نمازگزار بيرون رود ؛ بايد نمازش را دوباره بخواند .
هشتم از مبطلات نماز آن است كه براى كار دنيا عمداً با صدا و يا بى صدا گريه كند ، و اگر از ترس خدا يا براى آخرت گريه كند ، آهسته باشد يا بلند اشكال ندارد ؛ بلكه از بهترين اعمال است .
نهم از مبطلات نماز كاريست كه صورت نماز را به هم بزند مثل دست زدن و به هوا پريدن و مانند اينها كم باشد يا زياد ؛ عمداً باشد يا از روى فراموشى . ولى كارى كه صورت نماز را به هم نزند مثل اشاره كردن با دست اشكال ندارد .
( مسأله 928 ) اگر در بين نماز به قدرى ساكت بماند كه نگويند نماز مىخواند نمازش باطل مىشود و در اين قسمت بين عمد و سهو فرقى ندارد .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 261
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٦١