شده باشد ، مثلًا در ركوع يادش بيايد كه حمد را نخوانده ، بايد بگذرد و نماز او صحيح است ، و اگر مشغول ركن بعد نشده باشد ، بايد آنچه را فراموش كرده به جا آورد و بعد از آن ، چيزى را كه اشتباهاً جلوتر خوانده دوباره بخواند .
( مسأله 907 ) اگر سجده اول را به خيال اينكه سجده دوم است ، يا سجده دوم را به خيال اينكه سجده اول است به جا آورد ، نماز صحيح است و سجده اول او سجده اول و سجده دوم او سجده دوم حساب مىشود .
موالات
( مسأله 908 ) انسان بايد نماز را با موالات بخواند ، يعنى كارهاى نماز مانند ركوع و سجود و تشهد را پشت سر هم به جا آورد و چيزهائى را كه در نماز مىخواند به طورى كه معمول است پشت سر هم بخواند و اگر به قدرى بين آنها فاصله بيندازد كه نگويند نماز مىخواند ؛ نمازش باطل است .
( مسأله 909 ) اگر در نماز سهواً بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد و فاصله به قدرى نباشد كه صورت نماز از بين برود ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد ، بايد آن حرفها يا كلمات را به طور معمول بخواند و اگر مشغول ركن بعد شده باشد ، نمازش صحيح است . مگر اينكه بين كلمات تكبيرة الاحرام آن قدر فاصله دهد كه از صورت تكبيرة الاحرام خارج شود در اين صورت نمازش باطل است .
( مسأله 910 ) طول دادن ركوع و سجود و خواندن سورههاى بزرگ ، موالات را به هم نمىزند .
قنوت
( مسأله 911 ) در تمام نمازهاى واجب و مستحب . پيش از ركوع ركعت دوم مستحب است قنوت بخواند و در نماز « وتر » با آنكه يك ركعت مىباشد . خواندن قنوت پيش از ركوع