بدنش حركت دارد ، تكبيرةالإحرام را بگويد باطل است و چنانچه سهواً حركت كند بنابر احتياط واجب بايد اول ، عملى كه نماز را باطل مىكند انجام دهد و دوباره تكبير بگويد .
( مسأله 806 ) تكبير و حمد و سوره و ذكر و دعا را بايد طورى بخواند كه خودش بشنود و اگر به واسطه سنگينى يا كرى گوش يا سر و صداى زياد نمىشنود ، بايد طورى بگويد ، كه اگر مانعى نباشد بشنود .
( مسأله 807 ) اگر شك كند كه تكبيرةالاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول خواندن چيزى شده ، به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده ، بايد تكبير را بگويد .
( مسأله 808 ) اگر بعد از گفتن تكبيرةالاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
قيام ( ايستادن )
( مسأله 809 ) قيام در موقع گفتن تكبيرةالاحرام و قيام پيش از ركوع كه آن را قيام متصل به ركوع مىگويند ، ركن است ولى قيام در موقع خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ، ركن نيست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است .
( مسأله 810 ) واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .
( مسأله 811 ) اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اينكه بايستد ، به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را به جا نياورده ، نماز او باطل است .
( مسأله 812 ) موقعى كه ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد و به طرفى خم نشود و به جايى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، اشكال ندارد .
( مسأله 813 ) اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد يا به طرفى خم شود ، يا به جايى تكيه دهد ، اشكال ندارد ولى در قيام براى گفتن تكبيرةالاحرام و قيام متصل