برايش ضرر ندارد ، تيمّم او باطل است . و اگر بعد از گذشتن وقت نماز بفهمد ، نمازش صحيح است .
( مسأله 573 ) كسى كه مىداند آب برايش ضرر ندارد ، چنانچه غسل كند يا وضو بگيرد و بعد بفهمد كه آب براى او ضرر داشته ، وضو و غسل او صحيح است .
چهارم از موارد تيمّم
( مسأله 574 ) هرگاه بترسد كه اگر آب را به مصرف وضو ؛ يا غسل برساند خود او يا عيال و اولاد او ، يا رفيقش و كسانى كه با او مربوطند مانند نوكر و كلفت از تشنگى بميرند يا مريض شوند ، يا به قدرى تشنه شوند كه تحمل آن مشقت دارد ؛ بايد به جاى وضو و غسل ، تيمّم نمايد ، و نيز اگر بترسد حيوانى كه مانند اسب معمولا براى خوردن سرش را نمىبرند از تشنگى تلف شود ، بايد آب را به آن بدهد و تيمّم نمايد اگرچه حيوان مال خودش نباشد ، و همچنين است اگر كسى كه حفظ جان او واجب است بهطورى تشنه باشد كه اگر انسان آب را به او ندهد تلف شود .
( مسأله 575 ) اگر غير از آب پاكى كه براى وضو يا غسل دارد ، آب نجسى هم به مقدار آشاميدن خود و كسانى كه با او مربوطند داشته باشد ، بايد آب پاك را براى آشاميدن بگذارد و با تيمّم نماز بخواند ولى چنانچه آب را براى حيوانش بخواهد بايد آب نجس را به آن بدهد و با آب پاك وضو و غسل را انجام دهد .
پنجم از موارد تيمّم
( مسأله 576 ) كسى كه بدن يا لباسش نجس است و كمى آب دارد كه اگر با آن وضو بگيرد يا غسل كند ؛ براى آبكشيدن بدن يا لباس او نمىماند ، بايد بدن يا لباس را آب بكشد و با تيمّم نماز بخواند . ولى اگر چيزى نداشته باشد كه بر آن تيمّم كند ، بايد آب را به مصرف وضو يا غسل برساند و با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .