( مسأله 565 ) كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد اگر بداند يا يك شاهد عادل خبر دهد كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمىكند ، چنانچه وقت نماز داخل باشد ؛ ريختن آن حرام است و احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد بلكه هرگاه احتمال عقلائى هم بدهد كه اگر آب را بريزد ديگر آب پيدا نمىكند احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آب را نريزد .
( مسأله 566 ) كسى كه مىداند يا يك شاهد عادل خبر دهد كه آب پيدا نمىكند ، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز ، وضوى خود را باطل كند يا آبى كه دارد بريزد معصيت كرده . ولى نمازش با تيمّم صحيح است اگر چه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را بخواند .
دوم از موارد تيمّم
( مسأله 567 ) اگر به واسطه پيرى ، يا ترس از دزد و جانور و مانند اينها ، يا نداشتن وسيلهاى كه آب از چاه بكشد ، دسترسى به آب نداشته باشد ، بايد تيمّم كند و همچنين است اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن براى شخص او مشقّتزا باشد .
( مسأله 568 ) اگر آب را به چندين برابر قيمتش بفروشند بايد آن را بخرد ولى اگر تهيه آنها به قدرى پول مىخواهد كه نسبت به حال او آن مقدار ضرر دارد ، تهيه آن واجب نيست .
( مسأله 569 ) اگر ناچار شود كه براى تهيه آب قرض كند ، بايد قرض نمايد ولى كسى كه مىداند يا گمان دارد كه نمىتواند قرض خود را بدهد واجب نيست قرض كند .
( مسأله 570 ) اگر كسى مقدارى آب بىمنّت به او ببخشد بايد قبول كند .
سوم از موارد تيمّم
( مسأله 571 ) اگر از استعمال آب بر جان خود بترسد ، يا بترسد كه به واسطه استعمال آن مرض يا عيبى در او پيدا شود ، يا مرضش طول بكشد ، يا شدت كند ، يا به سختى معالجه شود ، بايد تيمّم نمايد ولى اگر آب گرم براى او ضرر ندارد ، بايد با آب گرم وضو بگيرد يا غسل كند .
( مسأله 572 ) اگر به واسطه يقين يا ترس ضرر ، تيمّم كند و پيش از نماز بفهمد كه آب