نبش قبر
( مسأله 548 ) نبش قبر مسلمان ، يعنى شكافتن قبر او اگرچه طفل يا ديوانه باشد حرام است . ولى اگر بدنش از بين رفته و خاك شده باشد اشكال ندارد .
( مسأله 549 ) نبش قبر امامزادهها و شهدا و علما و صلحا اگرچه سالها بر آن گذشته باشد حرام است .
( مسأله 550 ) شكافتن قبر در چند مورد حرام نيست :
اول آنكه ميّت در زمين غصبى دفن شده باشد و مالك زمين راضى نشود كه در آنجا بماند .
دوم آنكه كفن يا چيز ديگرى كه با ميّت دفن شده غصبى باشد و صاحب آن راضى نشود كه در قبر بماند و همچنين است اگر چيزى از مال خود ميّت كه به ورثه او رسيده با او دفن شده باشد و ورثه راضى نشوند كه آن چيز در قبر بماند .
سوم آنكه ميّت بىغسل يا بىكفن دفن شده باشد ، يا بفهمند غسلش باطل بوده ، يا به غير قانون شرع كفن شده ، يا در قبر ، او را رو به قبله نگذاشتهاند .
چهارم آنكه براى ثابت شدن حقى بخواهند بدن ميّت را ببينند .
پنجم آنكه ميّت را در جايى كه بىاحترامى به اوست مثل قبرستان كفّار يا جايى كه كثافت و خاكروبه مىريزند دفن كرده باشند .
ششم آنكه براى يك مطلب شرعى كه اهمّيّت آن از شكافتن قبر بيشتر است ، قبر را بشكافند مثلا بخواهند بچه زنده را از شكم زن حاملهاى كه دفنش كردهاند بيرون آورند و در اين صورت ، نبش واجب است .
هفتم آنكه بترسند درندهاى بدن ميّت را پاره كند ، يا سيل او را ببرد ، يا دشمن بيرون آورد . هشتم آنكه قسمتى از بدن ميّت را كه با او دفن نشده بخواهند دفن كنند ، ولى احتياط واجب آن است كه آن قسمت از بدن را طورى در قبر بگذارند كه بدن ميّت ديده نشود .