براى غير دفن كردن وقف شده است - مانند مساجد و مدارس - مگر اين كه قبلًا جايى براى اين كار استثناء شود .
( مسأله 534 ) دفن ميّت در قبر مرده ديگر جايز نيست مگر اينكه جسد مرده از بين رفته باشد .
( مسأله 535 ) چيزى كه از ميّت جدا مىشود ، اگرچه مو و ناخن و دندانش باشد بايد با او دفن شود و اگر موجب نبش شود احتياط آن است كه جدا دفن شود . و دفن ناخن و دندانى كه در حال زندگى از انسان جدا مىشود ، مستحب است .
( مسأله 536 ) اگر بچه در رحم مادر بميرد و ماندنش در رحم براى مادر خطر داشته باشد بايد به آسانترين راه او را بيرون آورند و چنانچه ناچار شوند كه او را قطعهقطعه كنند اشكال ندارد ، ولى بايد اين كار به وسيله شوهرش اگر اهل فن است يا زنى كه اهل فن باشد انجام گيرد و اگر ممكن نيست ، مرد محرمى كه اهل فن باشد و اگر آن هم ممكن نشود مرد نامحرمى كه اهل فن باشد بچه را بيرون بياورد و در صورتى كه آن هم پيدا نشود كسى كه اهل فن نباشد مىتواند بچه را بيرون آورد .
( مسأله 537 ) هرگاه مادر بميرد و بچه در شكمش زنده باشد بايد به وسيله كسانى كه در مسأله پيش گفته شد از هر طرفى كه بچه سالم بيرون مىآيد بچه را بيرون آورند و دوباره بدوزند ولى اگر بين پهلوى چپ و راست در سالم بودن بچه فرقى نباشد احتياط واجب آن است كه از پهلوى چپ بيرون آورند .
مستحبات دفن
( مسأله 538 ) پس از رفتن كسانى كه تشييع جنازه كردهاند ، مستحب است ولىّ ميّت يا كسى كه از طرف ولى اجازه دارد ، دعاهايى را كه دستور داده شده ، به ميّت تلقين كند .
( مسأله 539 ) بعد از دفن ، مستحب است صاحبان عزا را سرسلامتى دهند ولى اگر مدتى گذشته است كه به واسطه سرسلامتى دادن ، مصيبت يادشان مىآيد ، ترك آن بهتر است و نيز